Agenda-setting to teoria i metoda badawcza stworzona w latach
siedemdziesiątych XX w. przez amerykańskich badaczy: prof. M.McCombsa i D.Shawa.
Celem badań jest poszukiwanie korelacji zachodzących pomiędzy
eksponowanymi przez media masowe wydarzeniami, a postrzeganiem ich jako najważniejsze
przez opinię publiczną.
Książka Ustanawianie agendy mediów podczas kampanii wyborczych to jedne z
pierwszych studiów empirycznych nad komunikowaniem politycznym w Polsce.
Autor ukazuje w niej proces agenda-setting z perspektywy określanej przez
twórców teorii jako „masowe przekonanie”. Ten typ badań nie analizuje wpływu
mediów na agendę konkretnych jednostek, ale dowodzi możliwości ich oddziaływania na
przenoszenie ważności wybranych kwestii eksponowanych w mediach w opinii części
społeczeństwa. Analizie poddane zostały relacje medialne z kampanii wyborczych
(parlamentarnej i prezydenckiej) 2005 r. Ze względu na specyfikę kalendarza wyborczego
obie kampanie odbywały się niemal równolegle. Wpływało to w zasadniczy sposób na ich
przebieg, rezultaty i sposób relacjonowania przez dziennikarzy wieczornych audycji
informacyjnych trzech największych stacji telewizyjnych w Polsce.
W publikacji zaprezentowano zarówno teoretyczny jak i praktyczny aspekt
badań nad agenda-setting.
Spis treści:
Rozdział I. Agenda-setting — rozwój badań i ich perspektywy
1.1. Miejsce agenda-setting wśród teorii komunikowania masowego
1.1.1. Agenda-setting a rozwój badań nad wpływem mediów
1.1.2. Twórcy agenda-setting i współpracownicy
1.2. Podstawowa aparatura pojęciowa
1.2.1. Źródła teorii
1.2.2. Badania nad agenda-setting
1.2.3. Typologia badań nad agenda-setting
1.2.4. Poziomy agenda-setting
1.2.5. Czynniki wpływające na efekt agenda-setting
1.3. Koncepcje wyrastające z badań nad agenda-setting
1.3.1. Koncepcja zróżnicowanej agenda-setting
1.3.2. Koncepcje uramowienia i primingu
1.4. Słabości i zalety agenda-setting
Podsumowanie
Rozdział II. Uczestnicy komunikowania politycznego w kampaniach wyborczych 2005
r.
2.1. Środowisko kampanijne
2.2. Aktorzy polityczni
2.2.1. Podmioty rywalizacji w wyborach parlamentarnych
2.2.2. Podmioty rywalizacji w wyborach prezydenckich
2.3. Telewizja: główne medium informacyjne w kampanii
2.3.1. Nadawcy na polskim rynku telewizyjnym
2.3.2. Charakterystyka ekonomiczna i rynkowa telewizji
2.3.3. Wieczorne audycje informacyjne jako podstawowy kanał komunikowania politycznego
2.4. Wyborcy: najsłabsze ogniwo procesu
Podsumowanie
Rozdział III. Analiza zawartości wieczornych audycji informacyjnych: TVP1, TVN,
TV Polsat
3.1. Informacje ogólne
3.1.1. Metodologia
3.2. Podstawowe dane liczbowe
3.3. Szczegółowe dane liczbowe
3.3.1. Liczba informacji i czas ich trwania
3.4. Agenda audycji
3.5. Agenda-setting — poziom pierwszy
3.5.1. Agenda medialna
3.5.2. Tematyka trzech pierwszych informacji versus najważniejsze wydarzenie w kraju i na
świecie
3.5.3. Informacje o aktorach politycznych w badanym okresie
3.5.4. Tematyka informacji kampanijnych
3.6. Agenda-setting — poziom drugi
3.6.1. Eksponowanie aktorów politycznych w informacjach
3.6.2. Nagłośnienie aktorów politycznych w agendzie
3.6.3. Opinie o aktorach politycznych
3.7. Sondaże w audycjach informacyjnych
3.8. Zawartość audycji a sondaże i wynik wyborczy — korelacje
3.9. Pozostałe elementy analizy zawartości
3.9.1. Eksperci i charakter ich wypowiedzi
3.9.2. Sposób prezentacji aktorów politycznych
3.9.3. Typy argumentacji i elementy agitacji w wypowiedziach aktorów politycznych
3.9.4. Komentarz dziennikarski
3.9.5. Autorzy informacji
Podsumowanie
Zakończenie
Aneks
Bibliografia
Indeks nazwisk
Summary
Spis rysunków
Spis wykresów
Spis tabel
236 stron, B5, oprawa miękka
Księgarnia nie działa. Nie odpowiadamy na pytania i nie realizujemy zamówien. Do odwolania !.